#20 Laura Ruby "Zapadła dziura Bone Gap"

Róża to Polka, która wyjechała do Stanów Zjednoczonych na studia botaniczne. Jest to piękna dziewczyna, która przyciąga wzrok wielu mężczyzn. Tak samo dzieje się w przypadku jej profesora, który zabiera ją na przejażdżkę samochodem. Kiedy Róża zaczyna domyślać się, czym ta wyprawa może się skończyć, wyskakuje z auta i idzie w nieznane. Po dłuższym czasie postanawia wypocząć w napotkanej po drodze stodole.

Finn mieszka wraz ze starszym bratem - Sean'em. Ich matka zostawiła ich samych, aby zacząć nowe życie z ukochanym. Sean pracuje jako kierowca karetki, czasem również pomaga w sprawach medycznych. Finn uczy się w szkole, szykuje się do egzaminów na studia. Ich życie zmienia się, kiedy pewnego poranka znajdują piękną, nieznajomą dziewczynę w swojej stodole. Roza jest nieśmiała, unika kontaktu fizycznego. Po dłuższym czasie chłopcy coraz bardziej przywiązują się do nowej znajomej. Pozwalają jej mieszkać w kawalerce, która należy do nich, a do tej pory stała pusta. Roza powoli staje się członkiem rodziny, pomaga braciom gotować i sprzątać. Wszystko zmienia się, gdy w dzień festynu Roza zostaje porwana przez nieznajomego mężczyznę, a wszystkiemu przygląda się Finn. Czemu nie pomógł bezbronnej dziewczynie? Co ma do ukrycia?

Kiedy decydowałam się na przeczytanie tej książki czytałam opinie, że jest to pozycja, która na pewno spodoba się fanom "13 powodów".Można powiedzieć, że "13 powodów" było książką, która na długo została w mojej pamięci. Czy tak samo będzie z "Bone Gap"? No cóż...

Przez połowę książki nie wiedziałam nawet, o czym dokładnie będzie ona opowiadać, i jaki będzie motyw przewodni. Tak - z opisu na okładce też nie można tego wywnioskować. Po połowie powoli zaczęłam się wkręcać w akcję i rozumieć o co chodzi, chociaż i tak zakończenie było jedną wielką niewiadomą. Gdy już "wymęczyłam" książkę i doszłam do końca, bardzo się zawiodłam, ponieważ obyczajówka zmienia się nagle w powieść fantasy. Takiego zakończenia na pewno się nie spodziewałam, lecz w tym przypadku nie wiem, czy jest to pozytywny aspekt. Chyba, że ktoś lubi mieszanie gatunków. Ja do tych osób nie należę. 

Plusem jest to, że książka opowiada o Polce, co powodowało, że czytało się ją troszkę milej. Zawsze przyjemnie jest poczytać o swoim kraju i posiłkach, czy zwyczajach w nim panujących. 

Przypadkiem jest, że jest to druga z rzędu czytana przeze mnie książka, która opowiada o prozopagnozji. Jest to choroba, która polega na nierozpoznawaniu twarzy innych osób, nawet tych dobrze sobie znanych. 

Powieść dzieli się na rozdziały przedstawiające przeżycia i myśli różnych bohaterów. Dzięki temu możemy poznać fakty o bohaterach, które nie są znane ich bliskim. 

"Zapadłą dziurę Bone Gap" czytało mi się szybko, lecz nie była to porywająca lektura. Jak mówiłam, najbardziej zawiodłam się na zakończeniu. I nie chodzi tylko o to, że mi się ono nie podobało, tylko o samo "wplecenie" fantastyki do dość przeciętnej książki. 

Swoją drogą, pozycja ta została nagrodzona na National Book Avard i zdobyła Nagrodę Michaela L.Printza. Przez właśnie te nagrody nie będę was od niej odpychać, jeśli macie ochotę to przeczytajcie ją. Może tak naprawdę nie jest to zła książka, tylko po prostu nie dla mnie. Przekonajcie się sami!

Dziękuję Domowi Wydawniczemu REBIS

za egzemplarz do recenzji